Star Trek uitgelegd

Star Trek begon in 1966, het jaar waarin ik geboren ben. De originele serie duurde drie jaar. Star Trek is erg duidelijk, het is een vertaling van de mens naar andere wezens.

De mens in Star Trek is geëvolueerd naar een onzelfzuchtige mens die geen geld verdiend en verder ook geen dieren meer dood om op te eten. In sciencefiction kun je het genre in twee delen, het dystopische waar alles verkeerd zal lopen en het utopische, waar alles goed zal komen. Star Trek heeft altijd behoort tot de tweede categorie.

In  de originele reeks was er een Rus aan boord van de Enterprise, zover zijn we inmiddels al, Russen, Amerikanen, Europeanen en Aziaten werken samen in de ruimte. Zover is het wel gekomen. In de originele serie werd ook de eerste interraciale kus getoond. Niet evident in de jaren zestig maar inmiddels is Obama president van Amerika, ook dat hebben we gelukkig wel achter de rug. Buiten een minderheid van racisten vinden de meeste mensen dat iedereen gelijk is. Dat is goed. Dat is vooruitgang.

Tijdens de periode 1987-2005 werden er vier andere Star Trek reeksen gemaakt. Daar werd alles duidelijk uitgelegd aan de hand van archetypes, ofwel rassen die allemaal van een verschillende planeet kwamen. De mens kwam van de Aarde en wilde alleen nog goed doen. De Vulcans waren de personages die geloofden in de stoia en vonden dat zelfs de 24-eeuwse mens nog te emotioneel was. De Cardassians waren de fascisten die vijftig jaar lang de Bajorans hadden onderdrukt. Zij waren op hun beurt allemaal erg gelovig, een deel gematigd en een kleiner deel extremistisch. Dat kwam naar voor in Deep Space Nine in 1987, erg profetisch toen wanneer je bedenkt dat onderdrukte gelovigen vandaag extremistische gelovigen zijn geworden. Verder heb je de Ferengi’s, de kapitalisten en de Romulanen, die erg paranoia zijn en er is een Neutrale zone om de vrede te bewaren tussen de Federatie en hen. Dat deed dan weer erg denken aan de koude oorlog.

De wereld van Star Trek was altijd erg duidelijk geweest. Heel wat moeilijkheden maar met een geloof dat uiteindelijk alles goed zou komen. Tot die laatste film uit 2009. Star Trek heeft er altijd voor gezorgd dat ook de geschiedenis van Star Trek gerespecteerd bleef. Alles wat ervoor gebeurd was moest ook volgen in volgende series en films. Geen herschrijving van de Star Trek geschiedenis.

Daar kwamen al eerste barstjes in tijdens de vijfde en laatste televisieserie Enterprise. Maar nog geen erg daar. De voorlaatste film werd echter een flop. De film Nemesis kon het publiek niet meer aanspreken. Een Romulaanse kloon wilde de mensheid vernietigen, maar de film kreeg een happy end, zoals Star Trek betaamd en alhoewel Data stierf, er was daar zelfs nog hoop, want een kopij van hem, die weliswaar niet goed functioneerde, overleefde. Maar de film werd slecht beoordeeld. Zeven jaar lang werd er een Star Trek film meer gemaakt en ook werd er geen televisieserie meer geproduceerd.

Tot in 2009 een nieuwe film uitkwam geregisseerd door J.J.Abrams. Deze regisseur is onder meer bekend van de serie Lost. In interviews vertelde hij dat hij geen rekening meer ging houden met het verleden van Star Trek. Dat was dan ook te merken. Zowel de Romulanen (natuurramp) als de Vulcanen (door een aanslag van de Romulanen) werden grotendeels weggevaagd. Deze genocide heeft niets meer te maken waar Star Trek altijd voor stond, de utopische sciencefiction. Heel wat mensen vonden de film leuk, maar het heeft niets meer te maken waar Star Trek voor staat.

Waarschijnlijk is het het bewijs dat de figuurlijke slinger is overgeslagen. Vanaf de jaren zestig dachten de mensen positief en dachten dat alles wel goed zou komen. Het succes van de laatste Star Trek film is voor mij het bewijs dat mensen vaak weer negatief denken. Geen vooruitgang meer maar terug naar de Romeinse samenleving en dus een achteruitgang.

Het is wel erg. Sinds ik geboren ben dachten mensen alleen nog maar dat alles beter zou gaan, nu blijkt dat dat niet zo is. Verhalen over een betere wereld slaan niet meer aan. Het tegengestelde kent succes. Het zou beter zijn om voorlopig geen Star Trek films meer te maken. Misschien kan een volgende generatie dit doen, wanneer het weer wat beter gaat.

Artificiële intelligentie

Dit bericht in De Morgen vind ik wel leuk. Robots gaan emoties kunnen “lezen”. Al ben ik wel wat sceptisch, als het mij zo moeilijk lukt, zie ik niet in dat computers en robots het zo gauw gaan kunnen. Als het alleen maar “meetbaar” zou zijn, zou ik het inmiddels ook wel kunnen. Emoties kunnen “lezen” is erg complex en als ik het niet goed kan, gaat een computer het ook niet kunnen, toch niet tenminste de eerste vijftig jaar.

Maar zo’n robot/computer die slimmer zou zijn als mezelf op menselijk/emotioneel gebied zou wel handig kunnen zijn als het er ooit komt. Misschien kan het in de toekomst dienen als blindegeleide hond voor autisten. Misschien als artificiële empathie, een computertje in mijn oor bevestigd die me vanalles vertelt over wat mensen nu echt bezig houdt, wat ze denken en wat hun emoties zijn.

Ok, deze post is eerder een grapje, maar wat geen grapje is dat ik nieuwsgierig ben. Nieuwsgierig naar wat de technologie over 100 jaar geëvolueerd zou zijn. Daar ben ik wel in geïnteresseerd. Misschien kijk ik ook teveel science fiction. Nevertheless, 100 jaar geleden zouden GSM’s, computers en zomeer ook science fiction gevonden worden. Ik had graag wat later geboren geweest zijn, maar langs de andere kant, ik mag niet klagen. Alle uitvindingen van belang zijn net voor of na mijn geboorte gemaakt. En misschien is fantaseren over wat nog komen gaat ook wel leuk op zich. Als alles al uitgevonden zou zijn, da’s ook weer niet zo leuk.

De Utopische Samenleving

De utopische samenleving is eigenlijk maar een metafoor voor de denkbeeldige ideale samenleving. Maar omdat perfectie niet bestaat is hij onmogelijk. Echter zonder dit alles al te letterlijk te nemen, er is in de samenleving altijd wel een “algeheel” gevoel geweest van goede tijden en slechte tijden.

De laatste keer dat er zo’n positief gevoel was, was na het uiteenvallen van de Sovjet Unie en het vallen van de Berlijnse muur. De mensen die de Berlijnse muur neerhaalden en de beelden ervan, was de laatste keer dat er zoiets van een gevoel van positiviteit was. Maar nadien ging het slechter, met name 9/11 en de oorlogen in Irak, Afganistan en Congo, een algehele financiele crisis, de milieuproblemen enzoverder. Ver weg van Utopia en er was veel negativiteit. Het leek eerder een dystopische samenleving, het omgekeerde van een utopische.

Tot vannacht, toen Amerika zijn nieuwe president verkoos, en al weet iedereen als hij eerlijk is dat Obama geen wonderen kan of gaat verrichten, het gaat om de symbolische waarde, een signaal, dat mensen weer willen geloven dat het beter kan.

In Science Fiction zijn de concepten van een Utopische en Dystopische samenleving altijd een issue. Zal de toekomst er beter of slechter uitzien ? Het boek 1984 is een voorbeeld van hoe het slechter gaat, de serie Star Trek, toevallig mijn favoriete serie, toont hoe het beter zal gaan. Geen perfectie, mensen maken nog steeds fouten, maar er is een positief beeld.

Toen ik vannacht naar CNN keek hadden ze daar voor het eerst een nieuw stukje technologie, de hologram, bedacht door Star Trek, nu in het echt gebruikt op televisie. Het was erg passend omdat dat uit de saga van een utopische wereld ontsproten is, op de avond waar de hoop op een betere wereld weer een kans krijgt. Da’s symboliek. Het was trouwens Star Trek dat in de jaren ‘60 de eerste interraciale kus op TV toonde. De mens mag dan nog erg ver af staan van de ruimtereizen die in Star Trek te zien zijn, hij is wel weer een stukje dichter bij de filosofie gekomen die Star Trek voorstaat.

40 jaar geleden landde de mens op de maan, het werd een “giant leap” genoemd, dat was het ook, vooral op technologisch vlak. Maar vannacht was het een “giant leap” op menselijk vlak. Racisme zal nog niet meteen verdwijnen, maar als Amerika een zwarte president kan kiezen, is er weer hoop en is mijn beeld van de mens weer wat bijgesteld in positieve zin.