Pauze Moment

Tien jaar op het internet, één jaar deze blog.. Nu ja, deze blog is een blog in een rij van meerdere. Sommigen al meer geslaagd als andere. Maar dat doet er niet toe want ik schrijf voornamelijk voor mezelf. Het is altijd een vorm van communicatie met mezelf geweest en op het internet lijkt het beetje dat ik hardop tegen mezelf praat, waar anderen getuige van kunnen zijn.

Ik ben best tevreden met wat ik geschreven heb in deze blog, het is samen met mijn voormalige website, waar ik het meest tevreden op terug denk. Maar nu is het tijd voor een pauze. Ik voel het intrinsiek aan dat er een tijd aankomt dat het schrijven me wat minder zal gaan. Da’s geen probleem, want ik kom daar altijd wel over, alleen vind ik het onwijs om nu verder te gaan. Het is tijd van bezinning en herbronning en ik wil niet de fout maken met een voormalige blog, die helemaal verknoeid werd door te lang door te gaan. Die is dan ook helemaal gedeleted, zonder pardon.

Wanneer het moment rijp is, dan zal ik terug aan het schrijven gaan, misschien een verderzetting van deze weblog, of misschien een andere, of een andere vorm van communicatievorm. Dat zien we dan wel weer.

Grote Kuis

Het is weer eens tijd voor een grote kuis. Nee, niet thuis, daar heb ik het de laatste twee jaar mooi bijgehouden zodat alles daar ordelijk en proper is. Grote kuis op het internet. Ik heb de indruk dat de meeste mensen alles op het internet laten staan – en van mijn part mogen ze dat – maar ik heb af en toe de behoefte om grote kuis te houden, ook op het internet.

Deze blog blijft waar hij is, maar ik heb één van mijn engelstalige blogs gewist omdat het toch maar een rommeltje was, de andere blijft voorlopig alhoewel ik hem nog maar zelden update. Verder heb ik de meeste filmpjes van op mijn youtube account gewist, omdat daar ook veel rommel bij was. Wat betreft community accounts, mijn Facebook blijf ik behouden omdat ik die gebruik, maar sta nog in dubio om mijn netlog en myspace te deleten, tenslotte gebruik ik die niet en enige reden om ze niet te deleten is dat ik nogal vasthou aan accounts met mijn gebruikelijke usernaam Kirayoshi.

Het zal wel te maken hebben met controle – mits ik toch een controlefreak schijn te zijn – dat ik af en toe de behoefte voel om grote kuis te houden. Ik heb ook altijd het gevoel dat ik alles in het oog moet houden – ook de ongebruikte accounts – en op den duur wordt het toch allemaal wat teveel.

Google Chrome

Ik heb net Google Chrome geinstalleerd, de nieuwe browser van Google. Ik heb nog nooit zo snel kunnen surfen als met deze browser, wat is hij snel. Niet een beetje, maar echt veel sneller. Ik ben al lang een gebruiker van Firefox, maar als dit geen toevalstreffer is en het blijft zo snel gaan, dan stap ik over.

Nieuwe Weblog

Ik ben een nieuwe weblog gestart, speciaal voor de meer lichtzinnige dingen des levens. Hij is in het Engels en je vind hem op de volgende locatie : Sayonara Greetings

Over de naam en de bedoeling, kun je lezen daar in de allereerste post.

Inzichten

Het is eigenlijk geen goed moment om een weblog te starten en wel hierom. De laatste 10 jaar heb ik veel geschreven en gecommuniceerd. Reden was dat ik op zoek was naar antwoorden op vragen die mij bezig hielden. Echter ik heb het gevoel dat ik nu aan het einde van dat verhaal ben en de behoefte om nog veel te schrijven is grotendeels weg.

Echte antwoorden heb ik niet gevonden, maar ik heb wel iets anders gevonden, namelijk een groter of rijker inzicht in de dingen die me bezighielden. Het is figuurlijk een lange weg geweest. Het waarom op de vraag waarom ik zo anders ben ten opzichte van anderen heeft wel een antwoord gekregen in de vorm van een autisme diagnose. Maar dat dat alle vragen heeft beantwoord is niet waar, iets wat ik dacht dat dat wel zo zou zijn. Maar het heeft ontegensprekelijk wel geholpen om een beter inzicht in mijn eigen situatie te verkrijgen.

Maar dat verhaal komt nu tot een einde. De laatste maanden ben ik minder en minder gaan communiceren en eerst wist ik niet goed hoe dat kwam. Maar nu heb ik intussen begrepen dat ik terug op het niveau kom waar ik altijd ben geweest in de quantiteit van mijn communicatie. De laatste 10 jaren waren uitzonderlijk omdat het een noodzaak was, nu valt de behoefte weer weg en val ik terug op het niveau van vroeger.

Echter, ik heb ook geleerd dat communicatie waardevol kan zijn en alhoewel ik eerder de vorm kies van te communiceren in monoloog vorm, vaak kwam daar toch een vervolg op in de vorm van waardevol dialoog.

Daarom dat ik deze weblog een kans wil geven. Het zal maar met periodes zijn dat ik in staat zal zijn om te schrijven, maar niets moet en alles mag. Ik ga mij ook geen onderwerpen opleggen of anders, ook geen onderwerpen die ik aan zou willen snijden uit de weg gaan. Het wordt dus geen themablog zoals ik er gehad heb in het verleden. Het wordt gewoon een weblog waar er miljoenen van zijn. Nu maar hopen dat ik af en toe genoeg inspiratie heb om er iets van te maken.