Stamboomgekte

Ik heb me de laatste dagen weer volledig op het stamboom onderzoek gestort en van alle gegevens die ik tot nog toe heb gevonden heb ik dan weer allerlei lijstjes gemaakt.

Momenteel ken ik de namen van 133 rechtstreekse voorouders, dat wil zeggen, ouders, grootouders, bedovergrootouders, enzovoort. Verder heb ik nog heel wat namen van broers en zussen, maar die heb ik nog niet geteld.

Van 45 rechtstreekse voorouders heb ik zowel de geboortedatum en de sterfdatum, ik heb van de meesten tenminste 1 datum, maar als je de twee hebt kan je de gemiddelde leeftijd berekenen, voor deze 45 voorouders is dat 64,4 jaar, er zit maar een paar maanden verschil tussen de groep vrouwen en de groep mannen. De gemiddelde leeftijd per geboren per eeuw is als volgt :

17de eeuw (11 personen) – 60,9 jaar
18de eeuw (15 personen) – 63,1 jaar
19de eeuw (15 personen) – 70,6 jaar
20ste eeuw (4 personen) – 58,2 jaar

De oudste persoon stierf op 89 jarige leeftijd, de jongste op 33.

De vroegste geboortedatum bij benadering die ik gevonden heb is omstreeks 1400 (gevonden op het internet, aangepikt op iemand anders stamboom) De vroegste geboortedatum die ik zelf vond is 21 april 1685.

Van de 133 rechtstreekse voorouders hadden er 30 die een voornaam hadden die niet voorkwam bij mijn andere voorouders (wel bij broers en zussen). De andere namen kwamen minstens 2 keer voor, hier volgt de lijst met het aantal, ik heb wel de latijnse en Nederlandse (zoals Adrianus en Adriaan) bij elkaar geteld. Het gaat hier alleen maar om de eerste voornaam, niet over de tweede en derde.

1. Petrus – 16
2. Johannes – 11
3. Adrianus – 10
4. Anna en Maria – 8
5. Elisabeth en Johanna – 7
6. Jacobus – 6
7. Cornelia, Cornelis en Michiel – 5
8. Amerberga en Catharina – 4
9. Adriana – 3
10. Arnoldus en Willem – 2

Van 60 rechtstreekse voorouders weet ik met zekerheid de geboorteplaats, op de map hieronder staan ze afgebeeld met de blauwe cirkels. Ze zijn alle zestig geboren in een straal van 50 km.

Nieuwe interesses

Het is niet eenvoudig om nieuwe interesses te vinden. Tijdens mijn blog-pauze had ik er een gevonden. Ik ben begonnen met het creëren van lemma’s voor Wikipedia. Dat was leuk maar het is geen “blijvertje”. Grootste reden hiervoor is dat je na meer dan 200 nieuwe lemma’s uitgeschreven kunt zijn. Misschien komt er wel eens een tweede golf, een nieuw thema waarop ik mij kan concentreren, maar voorlopig is de “drive” om verder te gaan weg.

Een andere nieuwe interesse die ik opgenomen had was genealogie. Ik heb gelukkig heel wat op het internet kunnen vinden, maar als ik verder wil gaan uitzoeken moet ik ook op stap en da’s dan weer teveel. Dus nu heb ik een stamboom geconstrueerd waar ik in sommige takken erg ver ben geraakt en in andere maar een generatie of drie-vier. Daar houdt het ook weer op. Sommige interesses zijn blijvertjes, andere niet.

Uitputtingsslag

Zo nu en dan overkomt het me weer. Het zou eigenlijk voor niets nodig hoeven te zijn, maar toch is het blijkbaar moeilijk om te vermijden.

Ik heb het woord voor het eerst in het Engels gehoord : Perseverations, een woord dat ook in het Nederlandse woordenboek staat, dat ik er even bij neem.

Perseveratie 1. Volharding, 2. Het blijven herhalen van bewegingen of woorden bij geestesstoornissen 3.Het niet los kunnen komen van iets dat de geest bezighoudt.

In nummer 2 kan ik mezelf minder vinden, maar nummer 1 en vooral nummer 3 zegt het helemaal zoals het is. Het bezig zijn met een activiteit, die ook altijd een speciale interesse is en waar ik niet meer los van blijken te kunnen komen.

Al de rest wordt dan verwaarloosd, ook de basis dingen, zoals op tijd eten of slapen. Ook het slapen zelf gaat dan slecht, nachten zijn dan erg kort. Ik blijf dan maar aan de gang en het enige wat mij uiteindelijk tegen gaat houden is de uitputting.

Wat ik er vaak spijtig aan vind is dat het me tot niets leid. Ik heb geen speciale interesses waar ik verder mee zou komen in het leven, ook geen dingen waar andere mensen wat aan zou kunnen hebben. Die dingen zijn op het moment wel waardevol voor mezelf, maar achteraf blijken het altijd wegwerpproducten te zijn die ik in al mijn enthousiasme heb geproduceerd. Het brengt me dus echt tot niets, anders dan de totale uitputting.

Dus er is weer zo’n moment daar, ik heb nu beslist om er een rem op te zetten, rust te nemen. Ik heb mezelf dat al wel geleerd, maar natuurlijk altijd veel te laat. Dit schrijven is mijn afsluitingspunt, vanaf hier moet ik het een paar dagen rustig nemen, misschien weer wat aandacht hebben voor andere zaken ook, die ik verwaarloosd heb.

Hobbies

Een vraag die een mens vaak gesteld wordt is : “Wat zijn je hobbies ?”, tegenwoordig ook garant terug te vinden op elk online profiel van community websites trouwens.

Mijn hobbies zijn onder meer mijn computer, het kijken van Star Trek en andere Science Fiction en ook meer ongewone dingen als het opstellen van lijstjes, het bekijken van alle soorten rankings, enzovoort.

Maar de vraag die vandaag door mijn hoofd ging was : “Zijn mijn hobbies wel echte hobbies ?” Het is algemeen bekend dat autisten “speciale interesses” hebben, die verder gaan dan een “normale” hobby. Maar wat betekent dat dan ? (dat was een retorische vraag)

Voor mij zijn mijn hobbies ook preoccupicaties, waar vooral devolgende twee factoren een onderdeel zijn in mijn interessebeleving :

• Dwangmatigheid

Mijn interesses en dus hobbies hebben altijd een vorm van dwangmatigheid in zich. Dat kan zich uiten in, wanneer ik aan iets begin, ik er wel plezier aan beleef, maar dat ik dan ook een dwang voel om er mee door te gaan, ook al zou het beter zijn om even te stoppen om te rusten. Ik blijf dan aan de gang. Als ik bevoorbeeld een webpagina aan het ontwerpen ben zal ik niet stoppen voordat hij helemaal af is. Op die manier gebeurd het dat ik zelfs vergeet te eten en dergelijke.

• Repetiviteit

Een tweede eigenschap is dat ik veel dingen opnieuw doe met als gevolg dat ik maar op een heel traag tempo nieuwe dingen bijleer, zoals op de computer, ik altijd met dezelfde zaken bezig ben en ik maar zelden een initiatief neem om eens iets nieuws te doen. Een andere vorm van repetiviteit is dat ik steeds naar dezelfde muziek luister, vaak hetzelfde nummer 100 keer achter elkaar.

Daarom zou ik kunnen concluderen dat mijn hobbies nooit zomaar hobbies zijn, het zijn preoccupaties die niet vrijblijvend zijn. Af en toe probeer ik er wel paal en perk aan te stellen (uitdrukking), omdat het ook nodig is om voldoende rust te hebben en de noodzakelijke dingen des levens te doen.

Nieuw Luister Record

Ik vind vaak dingen leuk waar de meeste mensen geen bal aan vinden. Eén van die dingen waar ik zo goed als mijn hele leven mee bezig ben is cijfers en allerhande lijstjes. Het kunnen lijstjes zijn over allerhande dingen.

Wat ik ook al heel mijn leven doe, is repetitief naar muziek luisteren, dat wil zeggen, herhalend naar één enkel liedje luisteren, soms dagen aan een stuk, slaap periodes en andere activiteiten niet meegerekend.

Sinds ik Last.FM heb ondekt, en daar ook een account heb aangemaakt, waarna ik een scrob-programmaatje op mijn PC heb gezet (een scrob-programma registreert wat je luistert op je PC en stuurt de gegevens door naar de website van de scrobber, in dit geval Last.FM) , wordt alles waar ik naar luister zorgvuldig bijgehouden en opgeteld.

Ik zal nooit naar muziek luisteren om mijn score op te drijven, de cijfers moeten tenslotte eerlijke cijfers zijn, maar zo nu en dan heb ik een week waar ik wel erg veel naar eenzelfde nummer luister.

De voorbije week heb ik een persoonlijk nieuw luister record geboekt, lied in kwestie was Kylie Minogue’s “Wow” (inderdaad) dat ik 653 keer wist te aanhoren. Het vorige record dateert al van Oktober vorig jaar, toen ik 527 keer op een week tijd naar Interpol’s “Slow Hands” had geluisterd.

Zo gaat dat als je door iets als cijfers gefascineerd bent, dan is het een plezier om daarmee bezig te zijn, verder heeft het natuurlijk geen belang.