De utopische samenleving is eigenlijk maar een metafoor voor de denkbeeldige ideale samenleving. Maar omdat perfectie niet bestaat is hij onmogelijk. Echter zonder dit alles al te letterlijk te nemen, er is in de samenleving altijd wel een “algeheel” gevoel geweest van goede tijden en slechte tijden.
De laatste keer dat er zo’n positief gevoel was, was na het uiteenvallen van de Sovjet Unie en het vallen van de Berlijnse muur. De mensen die de Berlijnse muur neerhaalden en de beelden ervan, was de laatste keer dat er zoiets van een gevoel van positiviteit was. Maar nadien ging het slechter, met name 9/11 en de oorlogen in Irak, Afganistan en Congo, een algehele financiele crisis, de milieuproblemen enzoverder. Ver weg van Utopia en er was veel negativiteit. Het leek eerder een dystopische samenleving, het omgekeerde van een utopische.
Tot vannacht, toen Amerika zijn nieuwe president verkoos, en al weet iedereen als hij eerlijk is dat Obama geen wonderen kan of gaat verrichten, het gaat om de symbolische waarde, een signaal, dat mensen weer willen geloven dat het beter kan.
In Science Fiction zijn de concepten van een Utopische en Dystopische samenleving altijd een issue. Zal de toekomst er beter of slechter uitzien ? Het boek 1984 is een voorbeeld van hoe het slechter gaat, de serie Star Trek, toevallig mijn favoriete serie, toont hoe het beter zal gaan. Geen perfectie, mensen maken nog steeds fouten, maar er is een positief beeld.
Toen ik vannacht naar CNN keek hadden ze daar voor het eerst een nieuw stukje technologie, de hologram, bedacht door Star Trek, nu in het echt gebruikt op televisie. Het was erg passend omdat dat uit de saga van een utopische wereld ontsproten is, op de avond waar de hoop op een betere wereld weer een kans krijgt. Da’s symboliek. Het was trouwens Star Trek dat in de jaren ‘60 de eerste interraciale kus op TV toonde. De mens mag dan nog erg ver af staan van de ruimtereizen die in Star Trek te zien zijn, hij is wel weer een stukje dichter bij de filosofie gekomen die Star Trek voorstaat.
40 jaar geleden landde de mens op de maan, het werd een “giant leap” genoemd, dat was het ook, vooral op technologisch vlak. Maar vannacht was het een “giant leap” op menselijk vlak. Racisme zal nog niet meteen verdwijnen, maar als Amerika een zwarte president kan kiezen, is er weer hoop en is mijn beeld van de mens weer wat bijgesteld in positieve zin.
