Variatie

Ik heb deze gehele weblog eens afgedrukt op papier omdat het makkelijker is om door een hoop papier te bladeren dan van pagina naar pagina te surfen. Wat me toch weer opviel is dat deze blog zo gevarieerd is als mijn voeding. Erg weinig gevarieerd dus. Het gaat over mezelf en autisme. Als ik andere weblogs lees zijn die vaak erg gevarieerd, handelend over vele verschillende onderwerpen. Ik zou het ook wel willen, maar toch blijf ik altijd doorbomen op dezelfde onderwerpen. Het is dat of niets, blijkbaar. Ook mijn bijdragen op Wikipedia zijn voor minstens tachtig procent over hetzelfde onderwerp, helemaal een ander onderwerp als op deze blog, maar ook een vast onderwerp. Variatie zit er blijkbaar niet echt in. Als ik dan al eens over wat anders schrijf, over een ex-Miss België bijvoorbeeld, heb ik achteraf de neiging om het te gaan deleten, want het hoort niet thuis in mijn blog, dat gevoel heb ik dan. Wanneer ik in het verleden dan toch eens een nieuw onderwerp bedacht, dan maakte ik een nieuwe weblog aan waardoor dat ook weer een één-thema verhaal werd. Ik heb het zelfs moeilijk om afbeelding op deze blog te plaatsen, hoort er voor mijn gevoel ook al niet bij, ook heb ik het af en toe wel eens geprobeerd.

Mijn Autisme

Op de vraag, wat is autisme ? is niet zomaar een kant en klaar antwoord te geven. Je zou er de DSM IV bij kunnen nemen, maar een opsomming van karakteristieken is meestal niet erg duidelijk om iets uit te leggen. Ook praten over de mogelijke oorzaken – waar op dit moment nog niet zo erg veel over geweten is – staat ver weg van wat autisme voor mij betekent.

Voor de autist zelf gaat het namelijk vooral over de gevolgen, wat zijn of haar ervaringen zijn, wat er zo allemaal niet echt vlot verloopt. Je zou het kunnen hebben over moeilijk sociaal contact, context blindheid, overprikkeling of preoccupaties en elke autist zal dat proberen uit te leggen op zijn of haar specifieke manier, hoogstwaarschijnlijk de nadruk leggend op de dingen die hem of haar het meest storen.

Dat doe ik dus nu ook, uitleggen wat autisme voor mij betekent aan de hand van wat me het meest stoort. Hieronder volgt een uitleg.

Ik heb dus het gevoel dat mijn brein een ontzettend onflexibel brein is, met alle gevolgen van dien. Toen ik op het idee kwam om over dit onderwerp een postje te schrijven, dacht ik, ik moet het maar gauw doen, nu het kan. Want vaak kan het niet, dan heb ik het gevoel dat ik “vast” zit, dat ik doodgraag een aantal dingen wil doen, maar dat het gewoon niet lukt. Deze soms extreme vorm van passiviteit heeft niets te maken met luiheid – al heeft de lezer de vrijheid natuurlijk om daar anders over te denken – het is gewoon volledig blokkeren. Het feit dat dat heel wat innerlijke onrust en stress met zich mee kan brengen, geeft toch ook aan dat ik het anders zou willen.

Mijn onflexibel brein bestaat en ik moet daar leren mee leven. Wat ik zeker moet doen is prioriteiten stellen, waar de levensnoodzakelijke dingen op de eerste plaats moeten komen. Zien dat ik alle dagen eet, dat mijn huishouden toch een beetje in orde blijft, dat rekeningen betaald worden en officiële documenten in orde zijn.

Maar verder heeft mijn inflexibiliteit grote gevolgen, daar kan ik niet meer naast kijken. Een leven lang ongezond eten door niet de flexibiliteit te hebben om gevarieerd te kunnen eten, bijna geen sociale contacten omdat – buiten het om andere redenen moeilijk is – ik ook niet flexibel genoeg ben om daar allemaal mee te kunnen omgaan, en al zeker niet om vriendschappen te onderhouden in de tijd. Het maar aankunnen van één handeling tegelijkertijd, geen multitasken en dat in de exteme vorm. Het volledig stilvallen van elke activiteit wanneer de overprikkelingen te hoog zijn. Het niet kunnen starten aan iets, maar eenmaal gestart er dan niet meer mee kunnen stoppen en vervallen in repetitief gedrag, typisch of minder typisch.

Het eindresultaat is dat ik vaak oververmoeid ben, niet om de vele dingen die ik allemaal gedaan zou hebben, maar omdat het gevecht tegen een extreem onflexibel brein heel erg vermoeiend kan zijn. Starten van een taak is moeilijk, eenmaal met iets begonnen, het dan “figuurlijk” weer loslaten is ook moeilijk en in relatief korte tijd switchen tussen twee verschillende taken of bezigheden is dat ook. Eigenlijk kan ik stellen dat mijn brein een brein is met erg weinig bewegingsvrijheid.

Hobbies

Een vraag die een mens vaak gesteld wordt is : “Wat zijn je hobbies ?”, tegenwoordig ook garant terug te vinden op elk online profiel van community websites trouwens.

Mijn hobbies zijn onder meer mijn computer, het kijken van Star Trek en andere Science Fiction en ook meer ongewone dingen als het opstellen van lijstjes, het bekijken van alle soorten rankings, enzovoort.

Maar de vraag die vandaag door mijn hoofd ging was : “Zijn mijn hobbies wel echte hobbies ?” Het is algemeen bekend dat autisten “speciale interesses” hebben, die verder gaan dan een “normale” hobby. Maar wat betekent dat dan ? (dat was een retorische vraag)

Voor mij zijn mijn hobbies ook preoccupicaties, waar vooral devolgende twee factoren een onderdeel zijn in mijn interessebeleving :

• Dwangmatigheid

Mijn interesses en dus hobbies hebben altijd een vorm van dwangmatigheid in zich. Dat kan zich uiten in, wanneer ik aan iets begin, ik er wel plezier aan beleef, maar dat ik dan ook een dwang voel om er mee door te gaan, ook al zou het beter zijn om even te stoppen om te rusten. Ik blijf dan aan de gang. Als ik bevoorbeeld een webpagina aan het ontwerpen ben zal ik niet stoppen voordat hij helemaal af is. Op die manier gebeurd het dat ik zelfs vergeet te eten en dergelijke.

• Repetiviteit

Een tweede eigenschap is dat ik veel dingen opnieuw doe met als gevolg dat ik maar op een heel traag tempo nieuwe dingen bijleer, zoals op de computer, ik altijd met dezelfde zaken bezig ben en ik maar zelden een initiatief neem om eens iets nieuws te doen. Een andere vorm van repetiviteit is dat ik steeds naar dezelfde muziek luister, vaak hetzelfde nummer 100 keer achter elkaar.

Daarom zou ik kunnen concluderen dat mijn hobbies nooit zomaar hobbies zijn, het zijn preoccupaties die niet vrijblijvend zijn. Af en toe probeer ik er wel paal en perk aan te stellen (uitdrukking), omdat het ook nodig is om voldoende rust te hebben en de noodzakelijke dingen des levens te doen.