Mijn vader houdt het me steeds weer voor. De mens is nog niet gearriveerd waar hij graag gearriveerd zou willen zijn. Dat is natuurlijk wel waar. De mens is nog teveel bezig met emoties, met afrekeningen ook.
Toch heb ik relatief goede moed dat dat in de toekomst anders zal zijn. Emoties zullen door de wetenschap in de toekomst door een andere bril worden gezien.
Zowat vijfhonderd jaar geleden was foltering en de vergeetput nog algemeen gebruikt, vandaag al wat minder en zeker in onze westerse samenleving. Nu wordt er vooral symbolisch afgerekend met mensen die een andere zienswijze hebben.
Ik heb de hoop dat ook mensen met een andere zienswijze in de toekomst ook een valide plaats in onze samenleving zullen hebben, ook al zullen ze niet door de meerderheid gelijk krijgen, dat een minderheidsgroep het ook kan gaan opnemen voor zijn minderheid.
Verschillende zienswijzen is een rijkdom voor onze samenleving en dat moet niet gediaboliseerd worden. Er zijn veel zienswijzen waar ik het meteen met eens ben en zienswijzen die ik wel begrijp, maar er minder mee eens ben. Maar ik heb liever véél verschillende zienswijzen dan alleen maar één, opgelegd door de samenleving.
Veel verschillende zienswijzen is een verrijking en misschien wel het middel om mekaar beter te verstaan en tot een concentus te komen. Ik zou niet graag in een samenleving wonen waar één concentus de bovenhand haalt, ook niet de mijne.
