Wat me altijd een beetje dwars heeft gezeten is de namen die aan de diverse condities binnen het autismespectrum zijn gegeven, klassiek autisme, aspergersyndroom en PDD-NOS. Het zijn drie condities binnen het autismespectrum, waarvan maar één de naam autisme draagt. Ik heb de vierde naam gekregen, autismespectrumstoornis, omdat in sommige diagnose centra (in Vlaanderen) daar de voorkeur aan wordt gegeven.
Maar ik zou toch liever hebben, wanneer iemand autist is dat hij of zij ook die benaming krijgt. Anderzijds begrijp ik maar al te goed hoe gelijklopend het autisme is bij de drie categoriën, er zijn ook enorme verschillen. Ik vind uiteindelijk dat die ook gerespecteerd moeten worden. Ondanks mijn vele beperkingen heb ik geen verstandelijke handicap. Daarom vind ik dat deze categoriën moeten blijven bestaan.
Er bestaat wel zoiets als hoog functionerend autisme, maar dan ga je ongetwijfeld een groep mensen plaatsen in een categorie laag functionerend en het is toch de bedoeling om zo weinig mogelijk vooroordelen in ons taalgebruik te hebben. Dus dat vind ik geen goede taalkeuze, al is ze wijdverspreid aanvaard.
Daarom dacht ik aan mijn ziekte, het complex regionaal pijn syndroom, daar is een “type 1″ van en ik heb “type nummer 2″. Misschien geen slecht idee om klassiek autisme te vervangen door “autisme type 1″, asperger syndroom en hoogfunctionerend autisme door “autisme type 2″ en PDD-NOS eventueel door “autisme type 3″. De achtergrond blijft hetzelfde, maar het zou wel neutraal taalgebruik zijn. Autisme is de naam, het type zou verwijzen naar onder meer de graad van zelfredzaamheid en zelfstandigheid in het leven.
Het is maar een idee en misschien gelukkig heb ik daar niets over te zeggen 
In dit voorstel kan ik mij wel vinden. Alleen zou ik het logischer vinden dat autisme type 1 staat voor Asperger en hoog-functionerend autisme, type 2 voor klassiek autisme, door de grotere zelfredzaamheid, die je ook weervindt in de types 1 en 2 van het buitengewoon onderwijs.
Over pdd-nos ken ik veel te weinig om er een oordeel over te hebben.
Enfin, dit is ook maar mijn mening, natuurlijk.
Dat kan ook natuurlijk (en ik weet ook niet zoveel over PDD-NOS)
Je voorstel van types kan inderdaad een manier zijn om hiermee om te gaan. Maar het zal weer voor nieuwe irritaties zorgen, denk ik.
Ik ken een organisatie die vorming organiseert voor mensen met autisme die al met types en nummers werkt, en het is telkens ontzettend discussie (soms tot het ridicule toe) waarom de ene wel en de andere niet tot ‘type 1′ of ‘type 2′ behoort.
Het zegt meer over mensen die niet willen geassocieerd worden met mensen die meer kwetsbaar zijn in de samenleving.
Ik ken ook heel wat mensen met Asperger die absoluut geen zelfredzaamheid hebben (wegens geen inzicht in hun beperkingen).
Bovendien denk ik dat onderwijs niet echt een maatstaf is in deze types … sommige mensen van type 1 & 2 in Buso zijn meer zelfredzaam dan mensen met Asperger die TSO gedaan hebben. €
Da’s waar, het trekken van een grens is altijd erg moeilijk, zoniet ondoenbaar. Er is ook een mening die zegt : iedereen in het autismespectrum en geval tot geval bekijken welke hulp ze nodig hebben. Maar ik denk dat de maatschappij daar nog lang niet klaar voor is, ze gaan het moeilijk blijven hebben om iemand met een lagere intelligentie dezelfde “naam” te geven met iemand die een gemiddelde intelligentie heeft. Sommige progressieve denkers hebben het zelfs over “neurodiversiteit”, waar eigenlijk een spectrum bedoeld wordt waar alle mensen in thuishoren, maar zoveel “uit de hokjes” denken is zelfs voor de gemiddelde niet-autist te veel vermoed ik.