Ik heb deze gehele weblog eens afgedrukt op papier omdat het makkelijker is om door een hoop papier te bladeren dan van pagina naar pagina te surfen. Wat me toch weer opviel is dat deze blog zo gevarieerd is als mijn voeding. Erg weinig gevarieerd dus. Het gaat over mezelf en autisme. Als ik andere weblogs lees zijn die vaak erg gevarieerd, handelend over vele verschillende onderwerpen. Ik zou het ook wel willen, maar toch blijf ik altijd doorbomen op dezelfde onderwerpen. Het is dat of niets, blijkbaar. Ook mijn bijdragen op Wikipedia zijn voor minstens tachtig procent over hetzelfde onderwerp, helemaal een ander onderwerp als op deze blog, maar ook een vast onderwerp. Variatie zit er blijkbaar niet echt in. Als ik dan al eens over wat anders schrijf, over een ex-Miss België bijvoorbeeld, heb ik achteraf de neiging om het te gaan deleten, want het hoort niet thuis in mijn blog, dat gevoel heb ik dan. Wanneer ik in het verleden dan toch eens een nieuw onderwerp bedacht, dan maakte ik een nieuwe weblog aan waardoor dat ook weer een één-thema verhaal werd. Ik heb het zelfs moeilijk om afbeelding op deze blog te plaatsen, hoort er voor mijn gevoel ook al niet bij, ook heb ik het af en toe wel eens geprobeerd.
Kirayoshi’s Weblog
De Weblog van een Autsider
“Zo gevarieerd als mijn voeding. Erg weinig gevarieerd dus”. Toen moest ik toch even glimlachen. Die variatie valt al bij al nog mee, vind ik. Zelf heb ik ‘t gevoel dat ik ook altijd op dezelfde spijkers blijf slaan. Meer nog, mocht ik voor mijn column eens willen veranderen, het zou nog slecht vallen denk ik. Mensen houden niet zo van variatie denk ik dan.
Ik vind jou onderwerpen toch best erg gevarieerd, hoor en ik denk niet dat mensen dat erg vinden