Ik zeg altijd dat ik een atheïst ben, een persoon die niet gelooft, maar eigenlijk is dat niet waar. Het is niet omdat je niet in een God gelooft dat je ongelovig bent. Ik geloof wel degelijk, maar niet in een God. Ik geloof wel in de wetten van het heelal, wat niets met een God te maken heeft, maar alles met een mensbeeld en het functioneren erin in het heelal.
Geloven is iets waar je in gelooft, iets wat je concludeert zonder dat er rotsvaste bewijzen zijn, ziehier mijn eigen geloof.
Ik geloof dat bij het ontstaan van het heelal minstens vier dimensies zijn ontstaan, de hoogste, breedte en lengte maar ook de tijd. De tijd is hierin niet te onderscheiden van de eerste drie. Zoals de ruimte die één geheel vormt, zo ook de tijd. Het begin van de tijd, het nu, en het einde van de tijd vormen één geheel. Alleen beleven wij als drie-dimensionale wezens deze vierde dimensie maar moment per moment. Echter de tijd, verleden, heden en toekomst is één geheel.
Ligt de tijd dan vast en zijn wij totaal niet verantwoordelijk voor wat er gebeurd en voor onze daden ? Neen. De mens heeft iets meegekregen, een eigen wil. Mensen zijn in de mogelijkheid om de tijd te beïnvloeden, al is die beïnvloeding minimaal in een leven, in de geschiedenis van het universum kan een kleine invloed wel grote gevolgen hebben.
De mens houdt niet van veranderingen, nogal logisch omdat de tijdlijn volgen erg gemakkelijk is. Maar de mens kan tegen de tijdlijn ingaan, ze een klein beetje beïnvloeden, maar dat klein beetje in een klein mensenleven kan op interstailair gebied grote gevolgen hebben.
Het is altijd zo geweest dat er eerst een kleine groep tot een idee voor verandering kwam, die verandering kreeg gestalte en daarna volgde een grote groep. Een kleine ombuiging in de tijdlijn van weinigen kreeg gestalte en een grote groep volgde automatisch omdat dat de nieuwe tijdlijn was die het makkelijkst te volgen was.
De tijd bestaat, maar wij kunnen hem vorm geven, er tegen duwen dat hij veranderd. Het kost wel veel moeite om de kleinste verandering te bewerkstelligen. Eenmaal dat dat gebeurd is gaat het gemakkelijker.
Betekent dat dat de mens als individue geen verantwoordelijkheid draagt ? Ik denk het niet. Ik ben er van overtuigd dat de mens voor 99% niet verantwoordelijk is voor zijn daden, maar hij heeft 1% waar hij wel mee kan manouvreren en in de galactische geschiedenis kan die 1% een wereld van verschil maken. Een kleine bocht kan leiden tot een andere wereld.
Het is allemaal een beetje abstract misschien, maar mijn geloof zegt dat de mens het moeilijk heeft om verbeteringen en veranderingen door te voeren door de tijdlijn die al vastligt en zijn daaraan gekoppelde 99% van non-keuze, maar omdat hij mens is heeft hij de mogelijkheid gekregen om 1% te kiezen, ten goede of ten slechte en die 1% is meer waard dan die 99% van niet-keuze.
Met dit “geloof” heb ik de neiging om mensen te vergeven voor hun fouten, maar nooit te vergeten, want in de geschiedenis van het heelal met daarin een vastliggende tijd, de luxe om zomaar 1% elke dag te hebben om veranderingen te bepleiten is een ongelooflijke macht. De vraag is of wanneer de geschiedenis en het heelal ophoudt, we genoeg ons best zullen hebben gedaan. Elke generatie moet een stapje ten goede vooruit zetten. Wat vandaag als normaal wordt beschouwd is dat morgen niet meer, wat morgen als normaal wordt beschouwd is dat overmorgen misschien niet meer. Alles komt er op aan om de positieve beslissingen te nemen. Vandaag vinden we vlees eten heel normaal, misschien vinden we dat morgen niet meer, da’s een weg, of we gaan terug achteruit, dat kan ook.
Veranderingen zijn moeilijk, 1% bewegingsruimte lijkt weinig tegen die 99% van vastliggende tijd, maar eens je een kleine bocht hebt gemaakt kun je er een tweede maken. Weer 1%. Op lange termijn kunnen we de wereld een vorm geven, ten goede maar ook andersom.
Omdat ik besef dat “verandering” zo moeilijk is zal ik dat zelden mensen ten kwade nemen, alleen als het helemaal misgaat moet er een straf volgen, want 1% is genoeg om de mogelijkheid te hebben om af te zien van het allerslechtste. Daar geen compassie mee. Voor de rest proberen we allemaal wat aan te modderen, in goede en kwade dagen.
Wel apart om te lezen,ik denk n.l. dan ons zoontje ook zo denkt….als ik dit lees.
Hij gelooft niet in god maar idd wel in iets hierboven(heelal) wat het voor hem ook mag zijn en in leven na de dood.(hoe dan ook)
Zo wil hij nooit naar een kerk,geen communnie doen en zegt zelfs dat hij geen geloof wil hebben(en dit al met 7 jaar)een hele aparte denkwijze vindt ik want alle andere kinderen in zijn groep willen dit wel en denken hier niet eens over na.
Hij is zelf wel gedoopt maar eigenlijk hier nog onderuit willen,ik heb hem gezegd dat hij als hij iets ouder is en zijn vormsel zou doen dan zelf kan kiezen dus ook voor niet Katholiek te zijn.
Wat mijn ervaring is, of de autist nu gelovig is of niet, ik heb de indruk dat het vaak zo is dat hij of zij er wel goed over nadenkt en ook argumenten voor of tegen wil. Zo ken ik een autist die diep gelovig is, maar daar ook een rationele verklaring voor heeft en het niet als vanzelfsprekend vind. Wij hebben het altijd goed met elkaar kunnen vinden, ook zijn we op dat gebied elkaars tegenpolen. Ik heb altijd veel respect voor mensen met argumenten in tegenstelling tot anderen die zeggen, het is zo en niet anders zonder respect te tonen voor mensen die anders denken.
ik geloof in het woord en daarmee bedoel ik dat de wetten van ons geloof er zijn om ons te helpen. Jezus spreekt van verdraagzaamheid en liefde, maar hoeveel begrijpen dit echt ?
Voor mij geen rituelen, spiritueel gezwets en weet ik al niet meer. Mijn geloof bestaat in hetgeen ik in het begin van mijn reactie schreef plus dan nog het feit dat de mens maar een tipje van de sluier heeft weten opllichten. Wat we weten of geloven : we staan nog maar aan de start.
Jasper en Eva hebben ook geen vormsel gedaan omwille ze niet geloven. Hoe dit evolueert zullen we later wel zien. Ik gun ze hun keuze. Moest ik mijn leven kunnen opnieuw doen, ik zou het vormsel enzo ook weigeren.