Onrust

Soms is het daar plots weer, onrust. Soms heb je er een idee van hoe dat komt, maar vaak ook niet. Dan lijkt het dat al je zintuigen op scherp staan, elk geluid wat anders normaal is, wordt storend. Het lijkt of je zintuigen in overdrive zijn, alles is teveel. Functioneren gaat niet meer goed, geen concentratie meer, steeds afgeleid door het minste. Het is als een storm, blikseminslagen, het houdt niet op. Angst ook, angst voor je omgeving. Er valt niet veel tegen te beginnen, alleen maar hopen dat de storm snel overwaait.

Fantasie en dromen

Het is sinds ik de begrippen van autisme heb leren kennen nooit erg moeilijk geweest om twee van de drie begrippen uit de triade te begrijpen. Het sociale, waar ik enorm veel moeite mee ondervind en de communicatie, waar ik vooral al schrijvend mijn figuurlijke weg heb gevonden. Echter het begrip fantasie blijft erg moeilijk te begrijpen, wat het is en waarin er grote verschillen zouden zijn tussen de gemiddelde autist en niet-autist.

Zoals ik het min of meer begrepen heb, hangt fantasie samen met inbeelding, inleving(svermogen) enzovoort. Maar ik kan fantasie alleen toch maar begrijpen in de strikte zin, namelijk creatief denken. Ben ik daar goed of slecht in ? Ik moet toch denken het laatste, of op zijn minst heb ik een atypische fantasie, een fantasie die ik voornamelijke haal uit bestaande dingen en die tot de mijne maak. Misschien is dat wat andere mensen ook doen, ideeën lenen van een ander, maar het verschil is dat ik daar weinig of niks van mezelf aan toevoeg.

Soms heb ik ook de behoefte om creatief te zijn, ideeën te hebben en mijn fantasie te laten werken. Echter, het komt er steeds op neer dat ik ideeën van anderen gewoon “herkauw” en dat mijn creativiteit gewoon het na-apen is van anderen. Zo heb ik een aantal filmpjes gemaakt voor Youtube, maar de ideeën zijn altijd ontstaan na het bekijken van andere filmpjes, of van een cartoon, etc. Ik voeg daar dan maar weinig nieuws van mezelf bij en origineel zal het nooit worden.

De vraag over fantasie (hoeveel heb ik er eigenlijk in vergelijking met anderen) is vaak stof om over na te denken en er is één aanwijzing die ik gevonden heb waar je zou uit kunnen concluderen dat mijn fantasie eerder beperkt is. Ik lees altijd met veel interesse wanneer iemand schrijft over zijn of haar dromen. Niet de figuurlijke dagdroom of droom van wat de toekomst zou kunnen zijn, maar de gewone droom ’s nachts.

Elke keer ik lees over dromen ben ik verbaast hoe gevarieerd en rijk de dromen van vele mensen zijn, hoe dat ze in details vertellen over de kleuren, de ervaring, het gevoel, etc.

Dat is iets wat ik niet heb, mijn dromen gaan altijd over hetzelfde thema en dat is angst. Het zijn niet altijd nachtmerries, maar wel altijd negatief. Conflicten die er overdag niet zijn en fobies zijn de vaste dingen die steeds terugkomen. Ook zijn de kleuren vaak flets of donker en de beelden wazig, in tegenstelling tot de scherpe blik ik heb wanneer ik wakker ben. Verwondering ook bevoorbeeld als ik andere mensen vertel dat ik nooit geen erotische dromen heb.

Misschien is het toch allemaal te vaag om er conclusies uit te trekken, maar ik heb de indruk dat mijn gebrek aan creativiteit in mijn dromen wel eens een signaal zou kunnen zijn dat mijn fantasie niet erg hoog is.  Aan de andere kant heb ik toch nog genoeg fantasie om bevoorbeeld deze tekst te schrijven, wel origineel maar waar toch héél veel denkwerk aan vooraf is moeten gaan. Het is verder ook niet zo belangrijk, echter fantasie of beter, creativiteit wordt in onze samenleving wel op prijs gestelt. Als je er niet genoeg van hebt tel je voor een stukje al niet meer mee.